Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εκδίδει μια συνολική πολιτική ετυμηγορία υπέρ ή κατά μιας κυβέρνησης. Αντίθετα, μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και άλλων θεσμών αξιολογεί επιμέρους τομείς, όπως η οικονομία, το κράτος δικαίου, η διαφάνεια και η εφαρμογή των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η εικόνα που προκύπτει μέχρι σήμερα είναι μικτή:
Θετικές αξιολογήσεις από την ΕΕ
Η Ελλάδα διατήρησε ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με αρκετές χώρες της Ευρωζώνης.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναγνωρίσει πρόοδο στις ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες, σε ορισμένες μεταρρυθμίσεις της Δικαιοσύνης και στην εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής κατά της διαφθοράς.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να απορροφά σημαντικά κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης, με την Επιτροπή να εγκρίνει την πρόοδο στην υλοποίηση πολλών μεταρρυθμίσεων. (Economy and Finance)
Σημεία κριτικής από την ΕΕ
Στις ετήσιες εκθέσεις για το κράτος δικαίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι απαιτούνται ακόμη βελτιώσεις:
στην αποτελεσματικότητα των ερευνών και καταδικών για υποθέσεις διαφθοράς,
στην προστασία των δημοσιογράφων,
στη διαφάνεια του lobbying,
στη συνεργασία με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. (eKathimerini)
Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει εκφράσει εντονότερες ανησυχίες για ζητήματα όπως η ελευθερία των ΜΜΕ, οι παρακολουθήσεις και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν πολιτικό βάρος, αλλά δεν αποτελούν δεσμευτικές κυρώσεις. (eucrim.eu)
Τι αντίκτυπο μπορεί να έχει στις επόμενες εκλογές;
Αυτό δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα. Συνήθως επηρεάζει τους ψηφοφόρους σε συνδυασμό με άλλα ζητήματα:
Αν η οικονομία συνεχίσει να παρουσιάζει θετικά στοιχεία και οι πολίτες αισθανθούν βελτίωση στο εισόδημά τους, αυτό μπορεί να ενισχύσει την κυβέρνηση.
Αντίθετα, ζητήματα όπως η ακρίβεια, οι υποθέσεις διαφθοράς, η υπόθεση των Τεμπών ή οι εκθέσεις για το κράτος δικαίου μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την εμπιστοσύνη ενός μέρους των ψηφοφόρων.
Οι δημοσκοπήσεις μέχρι σήμερα δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει από τα ισχυρότερα κόμματα, αλλά η τελική έκβαση των εκλογών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και δεν μπορεί να εξαχθεί μόνο από τις αξιολογήσεις της ΕΕ. (Reuters)
Συνοπτικά, η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι ούτε αποκλειστικά θετική ούτε αποκλειστικά αρνητική. Αναγνωρίζει πρόοδο στην οικονομία και σε ορισμένες μεταρρυθμίσεις, ενώ ταυτόχρονα ζητά περαιτέρω βελτιώσεις σε θέματα κράτους δικαίου, διαφάνειας και ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης. Οι αξιολογήσεις αυτές αποτελούν έναν μόνο από τους παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάσουν τις επόμενες εκλογές.
Είναι πιθανό το θέμα των μέτρων για την COVID-19 και των εμβολίων να εξακολουθεί να επηρεάζει την ψήφο ορισμένων πολιτών, αλλά δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα πόσο ή προς ποια κατεύθυνση.
Υπάρχουν μερικά σημεία που αξίζει να διαχωρίσουμε:
Πολλοί πολίτες θεώρησαν ότι τα μέτρα (όπως οι περιορισμοί, οι υποχρεώσεις για συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες και τα πρόστιμα στους ανεμβολίαστους άνω των 60 ετών) ήταν υπερβολικά ή ένιωσαν ότι ασκήθηκε έμμεση πίεση για να εμβολιαστούν. Αυτό δημιούργησε δυσαρέσκεια και μείωση της εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση σε ένα τμήμα του εκλογικού σώματος. (eprints.lse.ac.uk)
Από την άλλη πλευρά, υπήρχε επίσης μεγάλο μέρος της κοινωνίας που υποστήριζε τα μέτρα ως αναγκαία για τη δημόσια υγεία. Δημοσκοπήσεις της περιόδου έδειχναν σημαντική υποστήριξη σε υποχρεωτικά μέτρα εμβολιασμού, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα στάδια της πανδημίας. (PMC)
Σχετικά με το αν «οι συγγενείς των εκλιπόντων ξέχασαν», δεν μπορεί να δοθεί γενική απάντηση. Οι άνθρωποι που έχασαν συγγενείς από COVID-19 ή που πιστεύουν ότι κάποιος υπέστη σοβαρή βλάβη από τον εμβολιασμό έχουν πολύ διαφορετικές εμπειρίες και απόψεις. Για κάποιους το θέμα παραμένει καθοριστικό στην πολιτική τους στάση, ενώ για άλλους έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα ζητήματα όπως η ακρίβεια, οι μισθοί, η υγεία, η υπόθεση των Τεμπών ή η καθημερινότητα.
Στις εκλογές, οι ψηφοφόροι συνήθως δεν αποφασίζουν με βάση ένα μόνο θέμα. Η τελική ψήφος διαμορφώνεται από συνδυασμό παραγόντων: οικονομία, κόστος ζωής, ασφάλεια, δημόσιες υπηρεσίες, εμπιστοσύνη στους θεσμούς και την προσωπική αξιολόγηση της κυβέρνησης.
Επομένως, είναι εύλογο να υποθέσει κανείς ότι οι πολιτικές για τα εμβόλια εξακολουθούν να επηρεάζουν ένα μέρος των ψηφοφόρων, αλλά δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία που να δείχνουν ότι από μόνες τους θα καθορίσουν το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών. Οι επιπτώσεις τους συνυπάρχουν με πολλά άλλα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την παραδοχή ότι «όλοι αυτοί που έχασαν τη ζωή τους από τους εκβιαστικούς εμβολιασμούς», γιατί αυτό παρουσιάζει ως δεδομένο κάτι που δεν έχει τεκμηριωθεί από τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία.
Αυτό που μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια είναι:
Είναι γεγονός ότι ορισμένοι άνθρωποι εμφάνισαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από εμβολιασμό κατά της COVID-19, και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις αυτές ήταν θανατηφόρες. Οι ευρωπαϊκές και εθνικές ρυθμιστικές αρχές έχουν αναγνωρίσει τέτοιες περιπτώσεις, όπως συγκεκριμένα σύνδρομα θρόμβωσης ή μυοκαρδίτιδας για ορισμένα εμβόλια.
Είναι επίσης γεγονός ότι πολλοί πολίτες ένιωσαν πως τα μέτρα που συνδέονταν με τον εμβολιασμό (όπως περιορισμοί στην εργασία ή την πρόσβαση σε δραστηριότητες) συνιστούσαν έμμεσο εξαναγκασμό ή έντονη πίεση. Άλλοι διαφωνούν με αυτόν τον χαρακτηρισμό και θεωρούν ότι επρόκειτο για μέτρα δημόσιας υγείας. Πρόκειται για πολιτική και ηθική διαφωνία που εξακολουθεί να υπάρχει.
Ως προς το πολιτικό σκέλος, δεν υποστηρίζω ότι η οικονομία «υπερισχύει» της ανθρώπινης ζωής. Οι ψηφοφόροι όμως δεν αξιολογούν όλοι τα ίδια ζητήματα με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα:
Για κάποιους, η διαχείριση της πανδημίας είναι το σημαντικότερο κριτήριο και επηρεάζει καθοριστικά την ψήφο τους.
Για άλλους, μεγαλύτερη βαρύτητα έχουν η ακρίβεια, οι φόροι, οι μισθοί, η ανεργία ή άλλα θέματα.
Άλλοι συνδυάζουν όλα τα παραπάνω στην τελική τους επιλογή.
Δεν υπάρχει τρόπος να ποσοτικοποιηθεί πόσο «μετράει» κάθε ζήτημα για το εκλογικό σώμα συνολικά χωρίς αξιόπιστα δεδομένα από δημοσκοπήσεις ή εκλογικά αποτελέσματα.
Είναι επίσης απολύτως κατανοητό ότι για μια οικογένεια που πιστεύει πως έχασε έναν άνθρωπο εξαιτίας ενός εμβολίου ή θεωρεί ότι υπέστη άδικη μεταχείριση κατά την πανδημία, αυτό το θέμα μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιονδήποτε οικονομικό δείκτη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλοι οι ψηφοφόροι θα το αξιολογήσουν με τον ίδιο τρόπο.
Η διαφορά ανάμεσα στην προσωπική εμπειρία και στη συνολική εκλογική συμπεριφορά είναι σημαντική: ένα γεγονός μπορεί να είναι καθοριστικό για ορισμένους πολίτες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αποτελέσει τον κυρίαρχο παράγοντα για το σύνολο του εκλογικού σώματος.
Ερευνα:k-proothisi
Πληροφοείες:Chat Gpt
